JOOST GOES USA: april 2011

zondag 24 april 2011

donderdag 21 april 2011

Foto's die ik ben vergeten up-te-loaden 2

een onsamenhangende selectie foto's van mijn bezoek aan New York City

5th Avenue

T-Pain

Central Park

Central Park Zoo

Strawberry Fields

Guggenheim

Times Squire

Wachtend op de bus

Foto's die ik ben vergeten up-te-loaden 1

Providence, RI

zondag 10 april 2011

De precieze volgorde van alle avonden weet ik niet meer, maar ik weet wel dat ik afgelopen weken wat vaker de kroeg heb gezien dan daarvoor! Ik heb namelijk maar besloten om mijn weekend met de andere uitwisselingsstudenten door te brengen, want de grafisch ontwerp studenten snappen maar weinig van het leven. Ze zijn allemaal echt heel aardig, en sommige kunnen ook nog eens goed ontwerpen, maar van een feestje bouwen hebben ze nog nooit gehoord.

Ik denk dat het vorige week woensdag begon. Ik zat weer (zoals elke avond) in de studio te werken en ik werd gebeld. De uitwisselingsgroep zat ik een cafétje en vroeg of ik ook langs kwam. Daar hoefde ik niet lang over na te denken, ik heb mijn spullen gepakt en ben naar de kroeg gegaan. En toen was het 2 uur. Of het nou woensdag, vrijdag of zaterdag is, 2 uur gaat ALLES dicht. Maar tot ons genoegen bleek aan de overkant van de kroeg een Brown-feestje aan de gang te zijn..! En daar stond ik dan (eindelijk) op een echte ordinaire college-party. Slechte hip/hop, rode bekertjes, afgetrainde dudes en bros met tanktop en baseball-pet, en een goed stel blonde vrouwen met weinig kleren. Ik had wederom niet zo heel veel gezopen, en ik was mijn back-up-flesje-vokda vergeten mee te nemen, maar op de 2de verdieping was er gelukkig genoeg bier. Dus nadat ik eerst mijn pasjes op de dansvloer gemaakt had (en ik er achter kwam dat je met een overhemdje geen partij bent voor afgetrainde tanktop) ben ik maar naar boven gegaan om bier te zoeken. De 2de verdieping gaf mij meer hoop, er was bier, er waren schaars geklede vrouwen, en er was BEERPONG! Alle ingrediënten voor een geslaagde nacht. En een geslaagde nacht is het geworden. Na een aantal potjes beerpong, een tegenstander die na zijn verlies de muur kapot geslagen had (en daarna het huis uit geflikkerd werd) en wat slap geouwehoer was het rond 4 uur tijd om te gaan. En om een lang verhaal kort te maken (ik weet eigelijk ook alleen nog de korte versie...). Rond 6 uur zat ik nog heerlijk kippenpootjes te eten met de Italiaanse uitwisselingsstudente, en ben ik daarna maar naar huis gegaan omdat ik de volgende dag weer les had. (voor de mensen die denken dat kippenkootjes eten iets anders betekent: dat is niet waar)

Afgelopen weekend was het Spring-Weekend op de Brown University. Na het succes van woensdag dacht ik: héé, dat kan nog wel eens leuk worden. Vrijdag begon rustig. Ik heb wat kroegjes gezien, en ben beland op een kleine afterparty. Voor zaterdag had ik meer hoop. Maar om ook hier een lang verhaal kort te maken: het regende buiten, om 2 uur ging alles dicht en er waren geen afterparties... De Spanjaard(27), de Deen(25) en ik zijn nog naar Brown gegaan met de taxi. Ze zeiden nog heel moedig: "Joost, we are gonna show you how to hunt". Waarop ik nog zei: "You mean, we are going to tackle a deer?" waarop ik wat raar werd aangekeken haha ...But there were no deers to tackle, so we went back home...

Ik heb me afgelopen week dus wel goed vermaakt, en voor volgend weekend staan er gelukkig weer nieuwe feestjes op de planning! Ik heb geen foto's van mijn college avontuur, maar wel 2 foto's van het avondje mexen met mijn klasgenoten..

de Walmart dobbelstenen deden hun best

en voor de mensen die denken dat dit stereotype overdreven is:

dat is ook niet waar

Procrastination 2

The European Dream

Daar zit je dan, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Het land waar een handwerkende krantenjongen miljonair kan worden, het land van vrijheid en democratie, waar the pursuit of happiness in de grondwet vaststaat.
   Ik weet niet hoe ze al die onzin verkopen, maar ik ben er in ieder geval goed in getrapt. Het is alsof Ralf Inbar op ieder moment mijn lokaal binnen kan lopen. Dat ik een bosje bloemen krijg, en we er allemaal kostelijk om kunnen lachen. Maarja, Ralf Inbar bestaat niet meer.. En ik zit nou eerlijk gezegd ook niet te wachten op Frans Bauer met een bananen-trofee.. Dus blijft er niets anders over dan te geloven dat het allemaal echt is.

Wanneer je op vakantie gaat naar Egypte, Turkije of Oost Europa, dan weet je dat er armoede en onrecht is. Je weet van te voren dat het onderontwikkelde landen zijn. En in ieder geval doet het land zich niet mooier voor dan dat het is. Zij weten het, en wij weten het. Maar wat Amerika betreft...'t is hier niet best.
   Eigenlijk is Amerika een ontzettend naar, saai, conservatief en bovenal inefficiënt land. De enige maatstaf die ze hebben is geld. En geld verdien je pas als je héél hard werkt. En wanneer je geld hebt kun je dat laten zien door vooral grote en dure dingen te kopen. En wanneer je dat niet hebt is dat vooral je eigen schuld, en heb je niet hard genoeg gewerkt. Want volgens de American Dream kan iedere krantenjongen miljonair worden. En wanneer de krantenjongen geen miljonair wordt, is dat zijn eigen schuld.
   Ik had van de week een discussie met een meisje over het Nederlandse onderwijs systeem. Zij vond het verschrikkelijk dat wij een cito toets hebben. Dat de staat bepaalt of je slim genoeg bent om een bepaalde opleiding te volgen. Zij vond dat je dat zelf bepaalt. Iedereen moet naar de vwo kunnen, en iedereen moet naar de universiteit kunnen. Ik zei dat het merendeel van Nederland de mavo doet, en dat vwo maar voor een enkeling is weggelegd (en dat er in Nederland niks mis is met de mavo). Zij vond dat iedereen het vwo moet kunnen halen, als je maar hard genoeg werkt. Ofterwijl: wanneer je hard werkt en het vwo niet haalt, is dat je eigen fout, en had je harder moeten leren. Daarom gaat iedereen in de VS ook naar de zelfde high school. Slim of minder slim, je zit bij elkaar in de klas, want iedereen moet de zelfde kans krijgen.
   Inefficiëntie merk ik vooral in de ruimtelijke ordening. Het zijn overal drie of vierbaanswegen. Het is allemaal groots, ruim en luxe opgezet. Het probleem is, je kan wel heel stoer vierbaanswegen gaan bouwen, maar als je geen geld hebt om het het onderhouden heb je een probleem. Dit geldt ook voor de huizen die ze bouwen. Er staan hier ontzettend veel grote, vrijstaande huizen...van hout. En een geschilderd houten huis ziet er na een paar jaar niet meer zo mooi uit. En als je geen geld (over) hebt voor onderhoud heb je niks meer aan je eens zo mooi geschilderde huisje..

   Verder is het nog steeds heel super tof om hier te zijn. Ik kon het alleen niet laten om 1 update te gebruiken om Amerika af te zeiken, Want wat is er nou leuker dan alles afzeiken?! Maar voorlopig vind ik dit wel weer genoeg gezeik. Ik moet natuurlijk niet in een keer alles gaan vertellen, anders hou ik niks meer over voor de volgende keer...

Eigenlijk heb ik alleen foto's van dingen die ik wel mooi vind...

Procrastination 1

Ik hoor op dit moment aan het werk te zijn, maar kan me niet echt focussen. En wat is een betere afleiding dan mijn blog uploaden.

Maar voordat ik echt van start ga eerst even wat foto's van de Mall, mijn meest favoriete Providence-Hot-Spot. Een verschrikkelijk groot gebouw waar ongeveer alles wel te koop is. Bijna alles... want voor dobbelstenen heb ik de bus naar de Walmart moeten pakken. De Walmart, mijn op 1 na favoriete Providence-Hot-Spot. Het liefst ga ik in het weekend op z'n minst 1x naar een plek met veel echte Amerikanen. Want het is heerlijk om er te gaan zitten, een broodje te kopen, en te kijken naar wat er allemaal langs komt lopen. Ze zijn nogal schuw, dus ik heb nog geen goede foto's kunnen maken. Wat me al wel opvalt is dat de gemiddelde Amerikaan sportkleding draagt, terwijl ze overduidelijk niet aan het sporten zijn. En de meeste dikke Amerikanen dragen ook sportschoenen. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar ik vind dat wel grappig