Don't Stop Believin' (part 2)

Hold on the feelin'

Ik had nog zo gehoopt dat ik een traditie kon opbouwen... Waarin deel 1 zou gaan over het educatieve gedeelte, en dat ik in deel 2 zou kunnen opscheppen over alle dronken college-avonturen.
   Deel 1 komt wel van de grond. Educatief gezien ben ik erg druk bezig, dus daar kan ik genoeg over schrijven. Ik denk alleen wel dat je met een RISD-undergraduate-diploma in Nederland niet eens de Telegraag mag vormgeven(!). Maar daar zal ik in een andere update nog wel op terugkomen.
   Deze update zou moeten gaan over het losgeslagen college-leven in Providence. Een legendarische update, waarin ik geschiedenis zou schrijven. Waar ver na mijn dood nog over gesproken zal worden. Ze zouden praten over de wijze waarop ik het Nederlandse drankgebruik zo drastisch veranderd heb. Hoe ik door middel van fantastische anekdotes de hedendaagse student geïnspireerd heb. Hoe ik in mijn eentje, als de nieuwe Christopher Columbus, de horizon achterna ben gegaan, en de grenzen voor het drankgebruik heb verlegd. Er zouden hier straten naar mij vernoemd worden, Saint Patricks Day zou voortaan Sint Joost Dag heten, en de paus zou me zalig verklaren... het zou zelfs voor de kerk niet meer erg zijn om aan minderjarige meisjes te zitten, zolang je maar eerlijk toegeeft dat je dronken was.
Ik had zelfs nog stiekem gehoopt dat ze op Thanksgiving elkaar niet meer zouden bedanken, maar dat ze mij zouden bedanken...

Maarja, om Willem Elsschot maar weer eens te citeren:

"tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren"

En hier gelden de wetten van het Wilde Westen: geen alcohol onder de 21. Ofterwijl: het zijn hier allemaal mietjes(!). En veel mooier dan dit kan ik het ook niet maken...

Vorige week vrijdag ben ik na een paar biertjes 's nachts naar de bios gegaan, RANGO. Ik moet zeggen dat ik het wel een toffe film vond. Die zaterdag was ik uitgenodigd om een klein biertje te doen bij iemand thuis. Normaal zeg ik ja tegen een klein biertje, omdat ik weet dat ik in de Nicky's een heleboel kleine biertjes kan drinken. Hier heb ik nee gezegd, omdat ik weet dat een klein biertje in Amerika ook echt een klein biertje is. Waarschijnlijk bij iemand in zijn woonkamer met niet meer dan een sixpack p.p. Dus ben ik maar mijn opdrachten af gaan maken. Afgelopen vrijdag was ik uitgenodigd voor 3 feestjes. Je zou denken: "hee dat is gegarandeerd succes". Feestje 1 was om 12 uur afgelopen, feestje 2 was geen reet aan, feestje 3 was dood rond 1 uur, en toen ik rond 1:30 terug wou gaan naar feestje 2 stond er politie. Dit alles met de wetenschap dat de stad dicht gaat om 2 uur maakte mij niet vrolijk. 

Dus besloot ik maar om al mijn geld op zaterdag (gister) in te zetten. Maar het is aankomende week springbreak en de meeste studenten gaan een weekje naar hun ouders dus er was geen feest...

   En om een nog langer verhaal kort te maken. Ik heb maar besloten om te gaan kijken of ik bij de studentenvereniging van de Brown University naar binnen kom, want ik word hier niet vrolijk van.

Alvaro, Spaanse exchangestudent
2 meisjes waarvan ik de namen niet kan onthouden

Feest 1, thema "C". Ik was Champions League Soccer Team.
 (Verjaardags feest van Carl, Deense exchangestudent)

Don't Stop Believin' (part one)

Just a small town girl, livin in a lonely world

Na aanmoedigingen van het thuisfront ben ik maar weer achter de typemachine gekropen, en probeer ik er ook deze keer maar weer wat leuks van te maken:

De afgelopen 2 weken waren weer drukke studie-weken. Ik sta op rond 12 PM - daarna heb les van 1:10 PM tot 6:10 PM - daarna ga naar huis om wat tv te kijken en te eten - en van 9 PM tot 3 AM zit ik te werken in de studio. Het heeft natuurlijk wel even geduurd voordat ik het PM/AM gedoe in de gaten kreeg...wat tot gevolg had dat mijn wekker niet 's middags afging maar 's avonds...
  Tussen alle opdrachten door waren er vorige week ook nog "portfolio-reviews" voor eventuele summer internships. Grote bedrijven (Google, Apple, Facebook, Microsoft, Puma etc.) kwamen kijken naar het (schaarse) talent in Providence. Hoewel ik het leuk vind om te brallen zie ik mezelf nou niet zo 1, 2, 3 uitgroeien tot een snelle CorporateBoy, dus ben ik maar aangeschoven bij ontwerpstudio's uit New York City (2x4 inc. Project Projects en nog een studio waar ik de naam van ben vergeten). Die waren wel positief en konden wel lachen om mijn werk(wijze). Nu heb ik mijn portfolio ingediend en ze komen er op terug als er plek is van de zomer. Verder mailde de vrouw van 2x4 mij nog een lijstje met eventuele geïnteresseerde studio's. Dus daar ga ik ook maar mijn portfolio naar toe sturen, wie weet wordt het nog wat met me!

Maar zoals een groot filosoof ooit zei: ieder voordeel heb zijn nadeel: want niet iedereen kan lachen om de werk(wijze) van Joost de Boo. Neem nou Ernesto. Ja dat is docent die ik zo vriendelijk verzocht om de opdracht iets anders te doen dan hij in gedachte had. Hij had nogal hoge verwachtingen van me... Hij dacht namelijk dat ik in mijn eentje na 3 weken een perfect uitgewerkt conceptueel boek in elkaar kon bouwen. FOUT! Dat kan ik niet, net zoals de rest van de klas niet in 3 weken een formeel fotografieboek kan maken. Dit gaf de laatste les nogal wat wrijving (hij vond me te arrogant en zei dat ik hem beledigd had door zijn opdracht niet te willen doen). Hij vond dat je een kunstenaar moest zijn om "kunstzinnig" te ontwerpen, en dat was ik niet. Ik antwoordde daarop dat ik nog een student ben en hoop mezelf kunstzinnig te ontwikkelen, en ik op school graag de vrijheid krijg om zelf te kiezen welke kant ik op ga. Hij was het daar niet mee eens. Uiteindelijk heb ik hem (uit politiek oogpunt) gelijk gegeven (ik moet toch mijn punten krijgen). En ga ik de aankomende week het boek maar zo goed mogelijk afmaken. !wat een idioot
  Na de les ben ik een hamburger gaan eten... En onder het genot van die burger moest ik wel weer lachen om de stomme dingen die ik doe. Wie vertrekt er nou uit het kalme Nederland, om aan de andere kant van de wereld ruzie te gaan maken met de docent?

Niet iedereen kan lachen om mijn werk(wijze)... maar er is er altijd iemand die dat wél kan, en gelukkig ben ik dat zelf

de Mall is op zaterdag echt de place to be!

later werd ik gewaarschuwd door de politie
je mag geen foto's maken ivm terrorisme...

Update 2, die altijd veel populairder is dan update 1

En natuurlijk zijn er ook 2 weekenden gepasseerd!
(er zijn nog geen foto's beschikbaar, ik heb er om gevraagd, ik hoop dat ik ze bij de volgende update heb)

Doordat ik vanaf vorige week donderdag iedere dag deel uitmaak van de RISD die-hards die ook 's nachts doorwerken heb lekker sociaal kunnen doen. Ik had al een back up door me in te schrijven voor het dames hockey team van Brown University (als er een nieuwe coach is hoor ik of ik mee mag trainen). Dus de nodige stappen waren al gezet, toch ben ik geadopteerd door een aardige groep medestudenten die gelukkig ook wel van een drankje houden.
Vorig weekend heb ik nog met de andere uitwisselingsstudent samen gegeten en gedronken. Maar toen iedereen takke-lam eindigde, en ik niet, dacht ik: heee hier gaat iets mis. Daarom heb ik het dit weekend anders aangepakt. Ik ben maar met de groep medestudenten mee gegaan, merendeel Aziatisch, en die worden knalrood na als ze gaan zuipen "Asien Red" of "Asien Glow" heet dat hahaha! En halverwege ben ik overgestapt op een ander feestje in iemands appartement. American party 2.0! Maar daar kende ik gelukkig al wat mensen dus ik heb me goed weten te vermaken (en ben ik wakker geworden met Charlie Sheem tijdschriften, dus dat betekend altijd dat het leuk was).
Nadat ik mezelf zaterdag een dag vrij gegeven had, en lekker de hele dag op mn bed de sopranos heb gekeken was 's avonds het gelukkig weer raak. Ik heb me de hele nacht met mijn nieuwe Aziatisch nieuwe vriendjes en vriendinnetjes weten te vermaken door Amerikaans sandwiches te eten en Hollands bier te drinken. Het is zo grappig als die gasten gaan zuipen en dan iets terugvallen in hun accent. Alleen kan ik ze nog niet vertellen waarom ik steeds zo in een deuk lig, dat komt nog wel...

So Long Gayboys!

Update 1

Het is alweer een tijd geleden dat ik iets van me heb laten horen. En ookal is het zondagnacht half 2, ik schrijf gewoon een stukje.

Toen ik mensen hier vertelde dat ik 4 studio-vakken aan het volgen ben keken ze me aan alsof ik niet goed bij mn hoofd was. Dat dat veel te veel is en ik het nooit zou redden. Tot vorige week donderdag dacht ik dat die mensen zich allemaal aan het aanstellen waren. Nadat ik een goed gesprek had gehad met Ernesto over mijn Design for Publishing klas ging ik tevreden naar huis (de mail die daarop volgde is te bewonderen op mijn blog). Ik ging rustig wat eten, ik keek rustig een aflevering sopranos, en ben daarna naar de studios gegaan om te werken. Daar zat het rond 8 uur 's avonds redelijk vol. En ik denk dat ik rond een uur of 3 naar huis ben gegaan... Vanaf die dag ben ik niet vroeger dan 3 uur 's nachts naar huis gegaan. Niet omdat ik dat leuk vind, maar omdat het best wel druk is...(!)

Dus voor de mensen die nog steeds denken dat ik niks doe, dat is niet waar.

 

 Dit zijn beelden van een presentatie die ik moest doen over een object. (ik kreeg een rode m&m's). Het les was relational design en de opdracht was "map the object". De rest van het boekje is te zien in mijn nieuwe website die ik in 2/3 weken hoop te hebben: joostdeboo.com.

Dit zijn 2 schetsen voor een opdracht om een poster voor AS220 te ontwerpen. We moeten ook een Iphone website maken. Ik heb besloten om die website in Microsoft Word te maken, zodat het een mooie 90's website wordt met lekker veel .GIF'jes!

Dear Ernesto,

De leraar vroeg aan me of ik hem een uitgebreide mail wilde sturen. Ik had hem namelijk vriendelijk gevraagd of ik het boek een concept kon geven, in plaats van letterlijk te doen wat van me werd verwacht: Hier heb je 70 foto's, selecteer de gene die je mooi vindt en die bij elkaar passen, en maak er in InDesign een boek van (je hebt er een half semester de tijd). 

We kregen een leuke discussie over de plek van de ontwerper binnen de opdracht van een klant. En hij vond dat de ontwerper onderdanig is aan de vraag van de klant. Ik zei dat dat afhangt van de opdracht. En dat ik als ontwerper hoop opdrachten te krijgen waar ik mijn ei in kwijt kan. Want om gewoon een lay-out te ontwerpen hoef je geen ontwerper te zijn die 4 jaar gestudeerd heeft.

Dit is wat ik hem gemaild heb

God zegen de greep